John Gower

Que favet ad vicium vetus hec modo regula confert, Nec novus e contra qui docet ordo placet. Cecus amor dudum nondum sua lumina cepit,

Naturatus amor nature legibus orbem Subdit, et vnanimes concitat esse feras: Huius enim mundi Princeps amor esse videtur,

Dicunt accidiam fore nutricem viciorum, Torpet et in cunctis tarda que lenta bonis: Que fieri possent hodie transfert piger in cras,

Obstat auaricia nature legibus, et que Largus amor poscit, striccius illa vetat. Omne quod est nimium viciosum dicitur aurum,

Inuidie culpa magis est attrita dolore, Nam sua mens nullo tempore leta manet: Quo gaudent alii, dolet ille, nec vnus amicus

Omnibus in causis sapiens doctrina salutem Consequitur, nec habet quis nisi doctus opem. Naturam superat doctrina, viro quod et ortus

Est gula, que nostrum maculavit prima parentem Ex vetito pomo, quo dolet omnis homo Hec agit, ut corpus anime contraria spirat,

Ira suis paribus est par furiis Acherontis, Quo furor ad tempus nil pietatis habet. Ira malencolicos animos perturbat, vt equo

Torpor, ebes sensus, scola parua labor minimusque Causant quo minimus ipse minora canam: Qua tamen Engisti lingua canit Insula Bruti